De Club

(voor kinderen van 8 tot 12 jaar)

Als je ernstig ziek bent maak je je natuurlijk zorgen over je kinderen. Wat vertel ik aan ze, hoe gaat het met ze en hoe kan ik ze het beste helpen. Het Goud Waard huis is er voor alle kinderen en jongeren die zich alleen of anders kunnen voelen door de situatie waar ze in zitten. We organiseren groepen, waar kinderen van dezelfde leeftijd eens in de drie weken samen komen, een heel jaar lang. Bij de jonge kinderen is er tijdens de groep gelegenheid voor de ouders om bij elkaar te komen en is er iemand van het Goud Waard huis beschikbaar. Dit is optioneel, je kunt ook ergens anders wachten..

Deze pagina kun je voorlezen aan je kind.

Kom je bij De Club?

Als je vader of moeder ernstig ziek of dood is voel je je soms anders dan andere kinderen. Ook kun je je alleen voelen. Daarom zijn er bij het Goud Waard huis groepen voor kinderen van ongeveer dezelfde leeftijd als jij die hetzelfde meemaken!

We komen om de drie weken bij elkaar op zaterdagmiddag van half vier tot half zes. Dit doen  wij een jaar lang, vakanties en feestdagen uitgezonderd. Dit betekent dat we ongeveer 13 keer met de groep samenkomen. De groep bestaat meestal uit 6 kinderen die allemaal een zieke of overleden ouder hebben.  Iedere keer doen we iets anders samen; bewegen of sporten, iets maken of knutselen, een spel spelen, vertellen of luisteren en altijd samen eten tot slot.

Je kunt je aanmelden door hieronder te klikken op de aanmeldknop.

Er verandert thuis veel als één van je ouders ernstig ziek is. Door de onderzoeken en de behandeling bepaalt het ziekenhuis vaak de afspraken en dat merk je thuis. Door de ziekte zelf maar ook door de medicijnen die bij de behandeling horen word je vader of moeder moe of voelt hij of zij zich niet lekker. Je ouder die niet ziek is doet meer taken in huis en ook zijn of haar werk zo goed mogelijk blijven doen. Dat kan veel zijn en daardoor wordt papa of mama misschien sneller boos of verdrietig. Je ouder die ziek is verandert misschien ook wel als ze veel minder energie hebben en bezorgd zijn over hoe het allemaal gaat, met de ziekte en met jou. Je moet dan opeens meer voor jezelf zorgen of thuis meer helpen. Soms doe je dat graag, op andere momenten heb je daar helemaal geen zin in, dat is heel gewoon. Als je zelf sneller boos, verdrietig of stil bent is dat ook heel gewoon, nu alles zo anders en misschien spannend is.
Je merkt waarschijnlijk ook dat je op school minder goed kunt opletten, je hebt zoveel in je kop…

Aan al die veranderingen moet je wennen en daarbij kun je je soms alleen voelen en anders dan andere kinderen om je heen. Misschien is het Goud Waard huis dan iets voor jou. Daar kom je samen met andere kinderen die hetzelfde meemaken.

Als je vader of moeder dood is gegaan nadat ze ziek zijn geweest, dan had je daar misschien helemaal geen rekening meer mee gehouden en voel je je in de war. Misschien ben je opgelucht dat alle spanning voorbij is en verdrietig tegelijk. Je kunt natuurlijk ook boos zijn omdat het oneerlijk is dat nou juist jouw vader of moeder is doodgegaan. Hele gewone dingen om te voelen. Het kan fijn zijn om aan goede herinneringen te denken maar soms doe je dat ook liever niet, net zoals je soms er over wil praten en soms ook helemaal niet. Dan wil je de gewone dingen doen, naar school, naar buiten, naar een vriend of vriendin of bij familie zijn. Iedereen reageert anders op zo’n grote gebeurtenis in je leven en dat is oké!

Bij het Goud Waard huis mogen al die dingen er zijn. En ben je samen met andere kinderen die hetzelfde meemaken. Je kan wel of niet praten over wat er is gebeurd thuis. Je kunt naar buiten, iets maken, sporten, dansen en dat kan heel goed helpen om je minder alleen te voelen. Kom je ook?

Ons lichaam is helemaal opgebouwd uit cellen. Al die cellen hebben verschillende taken. Cellen die ervoor zorgen dat je groeit, sterke botten en spieren hebt, goed kunt nadenken, lachen en huilen. Er komen elke dag heel veel cellen bij en er gaan ook veel (oude) cellen dood. Daardoor heb je er nooit te veel of te weinig.

Soms gaat er in het maken van nieuwe cellen iets mis en groeien er verkeerde cellen, kanker heet dat. Dat zijn cellen die je vader of moeder kunnen ziek maken of ervoor zorgen dat ze gezonde cellen opzij drukken en dat ze ergens pijn hebben. Waarom dat precies gebeurt en bij de ene mens wel en de andere niet, begrijpen dokters nog steeds niet precies. We weten wel dat sommige ongezonde cellen veel harder kunnen groeien dan anderen en daarom kan het voor de dokters moeilijk zijn om zeker te weten dat ze je vader of moeder beter kunnen maken.

Alle mensen en dieren gaan ooit dood. Dat betekent dat hun lichaam stopt met werken en leven. Soms hebben dokters supergoed hun best gedaan met medicijnen, maar als een ziekte te sterk is, kan het lichaam niet meer beter worden. Als iemand doodgaat, stopt het hart met kloppen en haal je geen adem meer. Je voelt gelukkig helemaal geen pijn meer. De dokter komt altijd controleren of het echt zo is. De dokter kijkt dan bijvoorbeeld met een klein lampje in de ogen. Iemand die dood is, merkt daar niks meer van en ziet het lichtje niet. Ook luistert hij met de stethoscoop op de plek van het hart of het echt niet meer klopt.

Wat verandert er aan het lichaam?
Als iemand is overleden, verandert er in korte tijd veel. Omdat het hart niet meer pompt, stroomt het bloed niet meer. Hierdoor voelt het lichaam langzaam koud aan. Ook de buitenkant verandert: de huid wordt heel bleek en de lippen kunnen een beetje blauw worden. Dode mensen kunnen niet meer bewegen, praten, horen of voelen. Soms vind je dat je vader of moeder er ineens heel anders uitziet, maar soms zie je ook nog heel goed dat zij het zijn. Het kan best spannend zijn om dichtbij te komen. Sommige kinderen durven hun vader of moeder niet goed meer aan te raken of tegen ze te praten. Dat is heel normaal. Je mag hierin helemaal je eigen tempo kiezen. Niets moet, maar weet dat het wel mag als je daar behoefte aan hebt. Soms is het juist fijn om nog iets te vertellen of een hand vast te houden.

De dagen tot het afscheid
Als iemand dood is, verzorgen we het lichaam nog één keer heel goed. We wassen hen en trekken mooie kleren aan. Daarna ligt je vader of moeder nog een paar dagen in een speciaal bed of al in de kist. Als je het fijn vindt, mag je helpen bij deze verzorging, maar je mag ook gewoon kijken of in een andere kamer wachten. In de dagen daarna komt er vaak veel bezoek over de vloer. Familie en vrienden komen langs om te vertellen hoe verdrietig ze zijn en om herinneringen op te halen. Omdat volwassenen dan heel veel met elkaar moeten regelen en praten, kun jij je weleens eenzaam of alleen voelen. Onthoud dat je altijd troost mag zoeken bij iemand die je vertrouwt, zeker als je eigen ouder het even te druk heeft.

Er moet in deze week ook veel voorbereid worden voor de afscheidsbijeenkomst (de uitvaart). Je hoeft dit niet alleen maar aan de grote mensen over te laten. Denk er de komende dagen maar eens rustig over na of jij iets zou willen doen tijdens het afscheid. Misschien wil je iets moois zeggen, een liedje draaien of zingen, een brief in de kist leggen of een mooie tekening maken. Alles is goed.

Kom je bij
De Club?

De eerstvolgende groep begint in het najaar en zal plaatsvinden in het Amsterdamse Bos . Je kunt je aanmelden door hieronder te klikken op de aanmeldknop.

Kom je ook?